Οι μορφές βίας κατά των παιδιών στην σύγχρονη κοινωνία - Χαρακτηριστικά ενός κακοποιημένου παιδιού - Αίτια παιδικής κακοποίησης - Γράφει η Χριστίνα Κόνιαρη

ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Ακόμα και στις μέρες μας αρκετά παιδιά πέφτουν θύματα κακοποίησης, κυρίως από τους γονείς τους, οι οποίοι χρησιμοποιούν τη βία ως μέσο πειθαρχίας, αλλά και από άλλα σημαντικά πρόσωπα του περιβάλλοντός τους. Κακοποίηση είναι η άσκηση βίας με σκοπό την "επιβολή ελέγχου" ή την υποταγή. Αυτός που κακοποιεί, αισθάνεται ή και είναι πιο ισχυρός από αυτόν που κακοποιείται, ο οποίος νιώθει ανήμπορος να αντιδράσει. Έτσι δημιουργούνται οι θύτες και τα θύματα.

Οι μορφές που μπορεί να πάρει η κακοποίηση είναι οι εξής:

Σωματική: Σωματική κακοποίηση θεωρείται κάθε είδος τραυματισμού ή κάκωσης που δεν οφείλεται σε κάποιο ατύχημα. Οι γονείς που κακοποιούν σωματικά το παιδί τους, συνήθως αργούν να το μεταφέρουν στο νοσοκομείο. Περισσότερο ευάλωτα είναι τα βρέφη, καθώς η φροντίδα τους εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τους γονείς τους. Μερικά από τα είδη της σωματικής κακοποίησης είναι τα παρακάτω: δαγκώματα, τσιμπήματα, κάψιμο από τσιγάρο κτλ.

Συναισθηματική: Η συναισθηματική κακοποίηση δεν έχει ορατά σημάδια, υπάρχουν όμως έντονες πληγές στην ψυχή του παιδιού. Λεκτικές συμπεριφορές που πλήττουν την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού, πράξεις ή συμπεριφορές εκφοβισμού από τους γονείς, απορριπτικοί και επικριτικοί γονείς, φτάνουν σε σημείο τα παιδιά τους, να μην έχουν αυτοπεποίθηση και να είναι ντροπαλά, συνεσταλμένα. Ως ενήλικες, γίνονται ευάλωτα στις αντιξοότητες της μετέπειτα ζωής.

Σεξουαλική: Την συναντάμε μέσα στην οικογένεια και έξω από αυτήν. Αναφέρεται σε οποιαδήποτε συμπεριφορά που αποβλέπει στην σεξουαλική διέγερση του ενήλικα (παιδοφιλία, επιδειξιμανία, παιδική πορνογραφία). Θεωρείται από τις πιο σοβαρές μορφές κακοποίησης καθώς περιλαμβάνει το βιασμό του σώματος και της ψυχής.

Παραμέληση: Χαρακτηρίζεται η χρόνια αδυναμία του ενήλικα να φροντίσει το παιδί και να ικανοποιήσει τις βασικές ανάγκες για την διαβίωση και την υγιή ανάπτυξή του.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΕΝΟΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Δεν είναι δύσκολο να αναγνωρίσουμε ένα κακοποιημένο παιδί, συνήθως εμφανίζει δυσκολίες προσαρμογής στην καθημερινότητα και προβλήματα συμπεριφοράς. Φοβάται να εκφράσει τα συναισθήματά του και δυσκολεύεται να αναπτύξει το αίσθημα της εμπιστοσύνης προς τους γύρω του. Πολλές φορές είναι απόμακρο και φοβισμένο, στο σχολείο απομονώνεται από τους συμμαθητές του και η επίδοσή του είναι χαμηλή εξαιτίας της εμφάνισης μαθησιακών διαταραχών.

Μεγαλώνοντας υπάρχουν πολλά ψυχικά τραύματα και τα παιδιά αυτά αδυνατούν να αναπτύξουν μια ώριμη προσωπικότητα ως ενήλικες. Επίσης, είναι πολύ πιθανόν να γίνουν επιθετικά και να

Η Φυσική Αγωγή στο σχολείο - Γράφει η Αθηνά Τεπετζή

Η Φυσική Αγωγή στο σχολείο - Γράφει η Αθηνά Τεπετζή

Η Φυσική Αγωγή είναι συστατικό της δομής του σχολείου τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Ο ρόλος του σχολείου είναι σίγουρα να ενισχύσει τον αθλητισμό. Αυτό το επιτυγχάνει ως ένα βαθμό μέσα από το μάθημα της Φυσικής Αγωγής, αλλά δεν αρκεί. Όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι «Νους υγιής εν σώματι υγιεί», έτσι και οι καθηγητές θα πρέπει να ενισχύουν με τη στάση τους τον αθλητισμό.

Το σχολείο είναι ένας χώρος μάθησης, πνευματικής καλλιέργειας αλλά και ψυχαγωγίας. Ο αθλητισμός περιλαμβάνεται μέσα στα μαθήματα του σχολικού προγράμματος μέσω της Φυσικής Αγωγής που διδάσκεται (συνήθως) δυο φορές την εβδομάδα. Σίγουρα είναι ένα μάθημα που έχει την ευκαιρία να ξεφεύγει ο μαθητής από το βιβλίο και την ρουτίνα του σχολικού προγράμματος, αλλά δεν αρκεί αυτό. Δεν φτάνει μόνο να παίζει με μία μπάλα ή να κυνηγάει καποιον συμμαθητή του, είναι απαραίτητο να μπαίνει στο βαθύ νόημα του αθλητισμού, την ομαδικότητα, την ψυχική γαληνή που αποκτά κάποιος όταν αθλείται και την ευγενή άμιλλα. Βασικός σκοπός του είναι να συμβάλει στον σχηματισμό και τη διαμόρφωση του χαρακτήρα, με την άσκηση κυρίως της ηθικής βούλησης.

Σύμφωνα με τις οδηγίες του Υπουργείου, για το μάθημα της Φυσικής Αγωγής ,ο ρόλος του μαθήματος είναι «να υιοθετήσουν οι μαθητές έναν φυσικά δραστήριο τρόπο ζωής», μέσα από κάποια αθλήματα (Μπάσκετ, Στίβος, Ποδόσφαιρο, Χάντμπολ, Βόλεϊ, Ενόργανη Γυμναστική και Κολύμβηση, όταν υπάρχει η δυνατότητα) και παραδοσιακούς χορούς. Ωστόσο ο αθλητισμός στα σχολεία αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα.

«Θα έρθω νωρίτερα αύριο, έχω τελευταία ώρα γυμναστική». Πόσες φορές το έχετε ακούσει; Αναρωτηθήκατε ποτέ τι κάνουν τα παιδιά την ώρα της γυμναστικής; Πάντως όχι όσα θα έπρεπε. Εν μέσω οικονομικών προβλημάτων το μάθημα της φυσικής αγωγής μοιάζει όλο και περισσότερο με παιδική χαρά. Κάθε χρόνο όλο και λιγότερα παιδιά απασχολούνται με κάποιο άθλημα την ώρα της γυμναστικής.

Παιδιά με επιθετική συμπεριφορά: Πως μπορούμε να τη διαχειριστούμε. - Γράφει η Ελένη Αλεξανδρίδου

Τα παιδιά με διαταραχές διαγωγής και συμπεριφορές κοινωνικοποιημένης επιθετικότητας χαρακτηρίζονται ως ανυπάκουα, απαθή, αντιδραστικά, καταστροφικά, εχθρικά, με εκρήξεις θυμού, μίσους και οργής και άσκησης σωματικής βίας. Τα συγκεκριμένα παιδιά τείνουν να χαρακτηρίζονται ως «αντιπαθητικά» από τους συνομηλίκους τους, τους εκπαιδευτικούς τους και, μερικές φορές, τους γονείς τους. Τα επιθετικά παιδιά δεν είναι επικίνδυνα μόνο για το σχολείο, την οικογένεια και τους συνομηλίκους τους, αλλά θέτουν σε κίνδυνο και τον ίδιο τους τον εαυτό. Μπορεί να αναπτύξουν σοβαρά συναισθηματικά προβλήματα στη μετέπειτα ζωή τους, να μη διατηρούν  κοινωνικές επαφές και σχέσεις, να εμπλακούν σε εγκληματικές συμπεριφορές και να μην μπορούν να διατηρήσουν θέσεις εργασίας.

Τρόποι διαχείρισης μιας επιθετικής συμπεριφοράς:

• Όταν το παιδί εκδηλώνει μία επιθετική συμπεριφορά πρέπει να του δίνουμε το χρόνο που χρειάζεται για να ηρεμήσει.
• Αναζητούμε, αρχικά, εμείς τις αιτίες της συμπεριφοράς του παιδιού (π.χ. αρνητική μίμηση προτύπων, κακοποίηση, άγχος κ.ά.) και ζητάμε από το ίδιο να μας παραχωρήσει το χρόνο του για να το συζητήσουμε.
• Στη συνέχεια, προσπαθούμε να το κατευθύνουμε ενθαρρύνοντάς το να εκφράσει με λόγια – όχι με πράξεις – τα αρνητικά του συναισθήματα. Του εξηγούμε π.χ. πως το συναίσθημα του θυμού που οδηγεί στην επιθετικότητα είναι φυσιολογικό, αλλά η έκφρασή του πρέπει να αλλάξει (αυτό μπορεί να γίνει παραθέτοντάς του τα μειονεκτήματα του θυμού).

Παιχνίδι: Η σημασία του για τα παιδιά - Γράφει η Αγάπη Τερζοπούλου

 Παιχνίδι: Η σημασία του για τα παιδιά

Το καλοκαίρι έφτασε, πάνε περίπου πάνω από 2 βδομάδες που τα σχολεία, τα φροντιστήρια και οι δραστηριότητες των παιδιών, έλαβαν τέλος…. Ήρθε η ώρα του παιχνιδιού και της ανεμελιάς…

Τι είναι, όμως αλήθεια, το παιχνίδι;;;

Αν μας ζητούσαν να το ορίσουμε, ποιες ακριβώς λέξεις θα χρησιμοποιούσαμε;;; Άραγε γνωρίζουμε το πόσο σημαντικό είναι το παιχνίδι στη ζωή των παιδιών μας ή απλά ανήκουμε σε αυτούς που το θεωρούν χάσιμο χρόνου;;;

Το σημερινό άρθρο λοιπόν είναι αφιερωμένο στο ΠΑΙΧΝΙΔΙ και τη σημασία που αποδείχθηκε ότι έχει μέσα από έρευνες στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.

Ορίζοντας το παιχνίδι

Διακοπές για το παιδί: Μία περίοδος ξεκούρασης ή επανάληψης; - Γράφει η Ελένη Αλεξανδρίδου

Διακοπές για το παιδί: 

Μία περίοδος ξεκούρασης ή επανάληψης;

Οι διακοπές του καλοκαιριού έχουν ήδη αρχίσει για τα παιδιά και μαζί με αυτές τα κατακλύζει ένα κλίμα ανεμελιάς και αντιδραστικής αποχής από οτιδήποτε θυμίζει το σχολείο. Αυτή την περίοδο ο κύριος προβληματισμός των γονιών είναι το αν και πόσο τα παιδιά θα πρέπει να διαβάσουν κάνοντας επαναλήψεις ενώ, παράλληλα, προετοιμάζονται για τη νέα τάξη.

Οι γονείς οφείλουν να γνωρίζουν πως τα παιδιά έχουν ανάγκη να βιώσουν ουσιαστικά την έννοια των διακοπών.  Όπως, κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους το σαββατοκύριακο ήταν για αυτά μια μικρή ανάσα ξεκούρασης, έτσι και το καλοκαίρι πρέπει να λειτουργήσει ως μια περίοδο ξεγνοιασιάς και αποβολής οποιασδήποτε μορφής πίεσης.  Οι δικές τους και μόνο επιλογές είναι αυτές που έχουν προτεραιότητα και όχι αυτές των γονιών τους. Για παράδειγμα, η ανάγκη εξερεύνησης νέων θεμάτων μέσω του παιχνιδιού, η έντονη δραστηριότητα, η επαφή με τη φύση, η άθληση, η γνωριμία νέων τόπων, η αλλαγή περιβάλλοντος μέσω της φιλοξενίας στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού και άλλα πολλά, όπως και αν βιώνονται, είναι οι πραγματικές ανάγκες του παιδιού σας τη δεδομένη περίοδο.

Από την άλλη όμως, δε θα πρέπει ως γονείς να αφήσετε τα παιδιά σας να ξεχνούν τον ρόλο τους ως μαθητές που θα συνεχιστεί μετά το πέρας του καλοκαιριού. Και εδώ είναι που πρέπει να ενεργοποιήσετε – πρώτα μέσα σας – κάθε μορφή δημιουργικότητας και ενεργητικότητας και στη συνέχεια να προσπαθήσετε να εξωτερικεύεστε από τα παιδιά σας την ανάγκη ύπαρξης γνώσεων.  Με άλλα λόγια,  κεντρίστε το ενδιαφέρον τους με διαφορετικούς τρόπους μάθησης – επανάληψης χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει η τυπική διαδικασία «κάθομαι και διαβάζω».

Πώς όμως θα γίνει αυτό; Πώς θα μπορέσετε να συνδυάσετε τις προσωπικές ανάγκες των παιδιών σας με την ανάγκη για επανάληψη;  Ορίστε μερικές προτάσεις:

• Επιλέξτε – για αρχή – το αγαπημένο μάθημα του παιδιού σας και βρείτε δραστηριότητες που θα μπορούσαν να του θυμίσουν θέματα που διδάχτηκε. Για

Μία οικογένεια και δύο διαφορετικά παιδιά - Γράφει η Ελένη Αλεξανδρίδου

Έχουν τα ίδια γονίδια, ζουν κάτω από την ίδια στέγη, έχουν τους ίδιους γονείς, λαμβάνουν την ίδια ανατροφή, αλληλεπιδρούν με το ίδιο περιβάλλον και όμως διαφέρουν τόσο πολύ! Γιατί όμως;

Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικές διαθέσεις και ένα ιδιαίτερο χαρακτήρα, γεγονός που τον κάνει να αντιλαμβάνεται το περιβάλλον του με το δικό του μοναδικό τρόπο. Η σύνθεση της οικογένειας και η σειρά γέννησης ενός παιδιού διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα κάθε απόγονου. Κάθε παιδί από τη στιγμή που γεννιέται επιθυμεί ενστικτωδώς να είναι όσο το δυνατόν πιο επιθυμητό από τους γονείς του και για να το καταφέρει, αναζητά και καταλαμβάνει τη δική του θέση μέσα στην οικογένεια. Οι γονείς οφείλουν να αναγνωρίσουν πως τα βασικά χαρακτηριστικά της

προσωπικότητας των παιδιών τους παραμένουν αμετάβλητα, αλλά είναι σε θέση να τα επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό μέσω των ερεθισμάτων που τους παρέχουν.

Είναι άτοπο, όμως, να προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε τις διαφορετικές προσωπικότητες που διαμορφώνουν τα αδέλφια εστιάζοντας μόνο στο ρόλο των γονέων. Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι πολλά από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας των παιδιών διαμορφώνονται μέσα από την οικογένεια, από παράγοντες που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους όπως το κοινωνικο-

Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Πτολεμαΐδας

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ – ΙΔΡΥΜΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ

 

Είστε απόφοιτος/ η Δημοτικού;

Τώρα σας δίνουμε την ευκαιρία να αποκτήσετε απολυτήριο Γυμνασίου!

Το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας είναι Δημόσιο Σχολείο που παρέχει στους απόφοιτους απολυτήριο τίτλο ισότιμο προς το απολυτήριο του Γυμνασίου και η διάρκεια σπουδών είναι 2 έτη. Το εβδομαδιαίο πρόγραμμα καλύπτει 21 διδακτικές ώρες και είναι απογευματινό από τις 5.00 μμ. – 9.00 μμ. Τα μαθήματα είναι καθημερινά και δεν υφίσταται γραπτή εξέταση.

Με το θεσμό αυτό παρέχεται η δυνατότητα σε πολίτες 18 ετών και άνω, που δεν ολοκλήρωσαν την εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, να αποκτήσουν τίτλο ισότιμο με το απολυτήριο Γυμνασίου και να ενταχθούν στις κοινωνικές, οικονομικές και επαγγελματικές δομές.