Σε αυτό το άρθρο γίνεται
μια προσπάθεια παρουσίασης των συναισθημάτων από την εξελικτική σκοπιά του
θέματος. Δηλαδή, τι ορίζουμε ως συναίσθημα, πότε και ποια συναισθήματα
εμφανίζονται στην εξελικτική πορεία του ανθρώπου, από τη γέννησή του κι έπειτα.
Παρακάτω θα αναλυθούν τα βασικότερα συναισθήματα- θυμός, χαρά, φόβος, ζήλεια,
ανία, λύπη-.
Ως συναίσθημα, λοιπόν,
ορίζουμε το αίσθημα που προκαλείται από μια εμπειρία και έχει εντοπίσιμες
σωματικές αντιδράσεις (αναπνοή, καρδιακοί ρυθμοί, χαμόγελο, συνοφρύωμα). Μας
ωθούν σε δράση και συντελούν στη γνωστοποίηση της εσωτερικής μας κατάστασης
στους άλλους, ρυθμίζοντας τις συναλλαγές μας μαζί τους. Χωρίζονται σε πρωτογενή
και δευτερογενή ή αλλιώς κοινωνικά συναισθήματα. Τα πρωτογενή συναισθήματα
είναι παρόντα κατά τη γέννηση και ως μάρτυρες- δείκτες της ύπαρξής τους
λαμβάνουμε τις εκφράσεις του προσώπου. Είναι αποτέλεσμα των αντιδράσεων του
βρέφους στις φυσικές συνθήκες, π.χ. συνοφρύωμα→
πείνα και διακρίνονται σε δύο μεγάλες και γενικές κατηγορίες του θετικού
(ικανοποίηση) και του αρνητικού (δυσαρέσκεια). Σε αυτή την κατηγορία
συναισθημάτων ανήκουν η χαρά, ο φόβος, η λύπη, ο θυμός, η αηδία και η έκπληξη.
Τα δευτερογενή συναισθήματα εμφανίζονται περίπου στην ηλικία των 18- 24 μηνών
και απαιτούν την ικανότητα του παιδιού να σκέπτεται και να αξιολογεί




