Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2014

Συναισθήματα: Από τη βρεφική στη μέση παιδική ηλικιά - Γράφει η Αγάπη Τερζοπούλου

Σε αυτό το άρθρο γίνεται μια προσπάθεια παρουσίασης των συναισθημάτων από την εξελικτική σκοπιά του θέματος. Δηλαδή, τι ορίζουμε ως συναίσθημα, πότε και ποια συναισθήματα εμφανίζονται στην εξελικτική πορεία του ανθρώπου, από τη γέννησή του κι έπειτα. Παρακάτω θα αναλυθούν τα βασικότερα συναισθήματα- θυμός, χαρά, φόβος, ζήλεια, ανία, λύπη-.

Ως συναίσθημα, λοιπόν, ορίζουμε το αίσθημα που προκαλείται από μια εμπειρία και έχει εντοπίσιμες σωματικές αντιδράσεις (αναπνοή, καρδιακοί ρυθμοί, χαμόγελο, συνοφρύωμα). Μας ωθούν σε δράση και συντελούν στη γνωστοποίηση της εσωτερικής μας κατάστασης στους άλλους, ρυθμίζοντας τις συναλλαγές μας μαζί τους. Χωρίζονται σε πρωτογενή και δευτερογενή ή αλλιώς κοινωνικά συναισθήματα. Τα πρωτογενή συναισθήματα είναι παρόντα κατά τη γέννηση και ως μάρτυρες- δείκτες της ύπαρξής τους λαμβάνουμε τις εκφράσεις του προσώπου. Είναι αποτέλεσμα των αντιδράσεων του βρέφους στις φυσικές συνθήκες, π.χ. συνοφρύωμα→ πείνα και διακρίνονται σε δύο μεγάλες και γενικές κατηγορίες του θετικού (ικανοποίηση) και του αρνητικού (δυσαρέσκεια). Σε αυτή την κατηγορία συναισθημάτων ανήκουν η χαρά, ο φόβος, η λύπη, ο θυμός, η αηδία και η έκπληξη. Τα δευτερογενή συναισθήματα εμφανίζονται περίπου στην ηλικία των 18- 24 μηνών και απαιτούν την ικανότητα του παιδιού να σκέπτεται και να αξιολογεί

Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2014

''Ξέρω να λέω όχι'', Πως οι γονείς θα συμβουλέψουν και θα προστατέψουν τα παιδιά τους από έναν παιδόφιλο. - Γράφει η Χριστίνα Κόνιαρη

Η παιδοφιλία είναι μια ψυχοσεξουαλική διαταραχή στην οποία το προτιμώμενο ή αποκλειστικό μέσο σεξουαλικής διέγερσης και ικανοποίησης είναι η φαντασίωση ή η πραγματική συμμετοχή σε σεξουαλική δραστηριότητα με παιδιά προεφηβικής ηλικίας (συνήθως 13 ετών και κάτω). Το ενδιαφέρον μπορεί να στρέφεται σε παιδιά του ίδιου φύλου ή σε παιδιά του άλλου φύλου. Μερικοί παιδόφιλοι έλκονται και από αγόρια και από κορίτσια. Ορισμένοι έλκονται μόνο από παιδιά, ενώ άλλοι έλκονται και από ενήλικους και από παιδιά.




ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΦΙΛΟΥ (ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ)

Ένας παιδόφιλος ενδιαφέρεται περισσότερο για τα παιδιά και όχι τόσο για τους ενήλικες. Επιλέγει επαγγέλματα για να είναι κοντά στα παιδιά, και κινείται σε χώρους που περιφέρονται παιδιά. Τις περισσότερες φορές προσεγγίζει την οικογένεια και προσπαθεί να μπει σε αυτή. Έχει φοβερή υπομονή προκειμένου να πλησιάσει τα παιδιά και είναι πάντα διαθέσιμος να προσέξει- φυλάξει τα παιδιά, σε περίπτωση απουσίας των γονιών.

Εμπλέκεται σε δραστηριότητες με τα παιδιά χωρίς την παρουσία των γονιών και είναι ιδιαίτερα εκδηλωτικός με αυτά. Πλησιάζει κυρίως μονογονεϊκές οικογένειες, χωρισμένες ή ανύπαντρες μητέρες ενώ ο ίδιος συνήθως είναι ελεύθερος και αν είναι παντρεμένος αδιαφορεί για την σύζυγο του.

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΑΙΔΟΦΙΛΩΝ

Οι παιδόφιλοι συνήθως αναπληρώνουν το κενό που υπάρχει μέσα στην οικογένεια. Προσφέρονται οικειοθελώς για την φύλαξη των παιδιών χωρίς κάποιο κέρδος. Επίσης ασχολούνται εθελοντικά και συμμετέχουν σε παιχνίδια και σπορ σε σχολεία και με αυτό τον τρόπο πλησιάζουν τα παιδιά.
Τα πιο εύκολα θύματα είναι τα παιδιά με οικογενειακά προβλήματα, τα οποία αποξενώνονται και δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν. Έπειτα, παιδιά μοναχικά και ενδοστρεφή, ο χαρακτήρας τους είναι έτσι διαμορφωμένος ώστε να μην μπορούν να αντιδράσουν και να μιλήσουν για το συμβάν. Τέλος τα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση και που δεν πιστεύουν στον εαυτό τους, νιώθουν απόρριψη και ότι δεν τα αγαπούν αποτελούν εύκολα θύματα για τους παιδόφιλους.

Η πρώτη προτεραιότητα στη ζωή ενός γονέα πρέπει να είναι τα παιδιά του. Είναι πολύ σημαντικό ο γονιός να καταφέρει να χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί, να του μάθει πώς να επικοινωνεί με τους ίδιους και πως πρέπει να μοιράζεται τα μυστικά του μαζί τους. Η καλή επικοινωνία γονέα-

Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2014

«Χρήση» ή «κατάχρηση» των νέων τεχνολογιών; - Γράφει η Ελένη Αλεξανδρίδου

«Χρήση» ή «κατάχρηση» των νέων τεχνολογιών;
 «Το ελέγχω» ή «Με ελέγχει»;

Η κατάχρηση των νέων τεχνολογιών, και ειδικά του διαδικτύου, στις μέρες μας έχει πάρει διαστάσεις κοινωνικού φαινομένου. Η τεχνολογία έγινε «κακή» από τότε που ο άνθρωπος έφτασε να την χρησιμοποιεί αλόγιστα και ανεξέλεγκτα. Οι δυνατότητες μάθησης, εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας που προσφέρει, αντικαθιστούνται από την υπερβολική χρήση τους και δημιουργούνται προβλήματα. 

Μορφές κατάχρησης των νέων τεχνολογιών:
  • παραδοσιακοί εθισμοί (π.χ. διαδίκτυο),
  • εικονικά περιβάλλοντα (π.χ. social networks, chatrooms, messaging).

Ποιες είναι οι ενδείξεις της εικόνας ενός εθισμένου ατόμου;
  • εξιδανίκευση μέσων,
  • χρήση των τεχνολογικών μέσων ως διαφυγή από ένα δυσάρεστο συναίσθημα,
  • τάσεις απομόνωσης και παράλληλη μείωση χρόνου πραγματικών κοινωνικών επαφών,
  • υπεραπασχόληση και ανεπιτυχείς προσπάθειες ελέγχου και μείωσης του χρόνου που αφιερώνει σε αυτά,
  • γενικότερη αίσθηση ανησυχίας, θλίψης, κυκλοθυμίας από το άτομο,
  • χρήση ψέματος ή προσπάθειες απόκρυψης της αλήθειας σε ότι αφόρα την σχέση του με αυτά,
  • το άτομο θέτει σε κίνδυνο ή ρισκάρει την απώλεια μιας σημαντικής σχέσης, εργασίας, εκπαίδευσης κ.ά.,

Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2014

Οι μορφές βίας κατά των παιδιών στην σύγχρονη κοινωνία - Χαρακτηριστικά ενός κακοποιημένου παιδιού - Αίτια παιδικής κακοποίησης - Γράφει η Χριστίνα Κόνιαρη

ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.


Ακόμα και στις μέρες μας αρκετά παιδιά πέφτουν θύματα κακοποίησης, κυρίως από τους γονείς τους, οι οποίοι χρησιμοποιούν τη βία ως μέσο πειθαρχίας, αλλά και από άλλα σημαντικά πρόσωπα του περιβάλλοντός τους. Κακοποίηση είναι η άσκηση βίας με σκοπό την "επιβολή ελέγχου" ή την υποταγή. Αυτός που κακοποιεί, αισθάνεται ή και είναι πιο ισχυρός από αυτόν που κακοποιείται, ο οποίος νιώθει ανήμπορος να αντιδράσει. Έτσι δημιουργούνται οι θύτες και τα θύματα.
Οι μορφές που μπορεί να πάρει η κακοποίηση είναι οι εξής:

Σωματική: Σωματική κακοποίηση θεωρείται κάθε είδος τραυματισμού ή κάκωσης που δεν οφείλεται σε κάποιο ατύχημα. Οι γονείς που κακοποιούν σωματικά το παιδί τους, συνήθως αργούν να το μεταφέρουν στο νοσοκομείο. Περισσότερο ευάλωτα είναι τα βρέφη, καθώς η φροντίδα τους εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τους γονείς τους. Μερικά από τα είδη της σωματικής κακοποίησης είναι τα παρακάτω: δαγκώματα, τσιμπήματα, κάψιμο από τσιγάρο κτλ.

Συναισθηματική: Η συναισθηματική κακοποίηση δεν έχει ορατά σημάδια, υπάρχουν όμως έντονες πληγές στην ψυχή του παιδιού. Λεκτικές συμπεριφορές που πλήττουν την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού, πράξεις ή συμπεριφορές εκφοβισμού από τους γονείς, απορριπτικοί και επικριτικοί γονείς, φτάνουν σε σημείο τα παιδιά τους, να μην έχουν αυτοπεποίθηση και να είναι ντροπαλά, συνεσταλμένα. Ως ενήλικες, γίνονται ευάλωτα στις αντιξοότητες της μετέπειτα ζωής.

Σεξουαλική: Την συναντάμε μέσα στην οικογένεια και έξω από αυτήν. Αναφέρεται σε οποιαδήποτε συμπεριφορά που αποβλέπει στην σεξουαλική διέγερση του ενήλικα (παιδοφιλία, επιδειξιμανία, παιδική πορνογραφία). Θεωρείται από τις πιο σοβαρές μορφές κακοποίησης καθώς περιλαμβάνει το βιασμό του σώματος και της ψυχής.

Παραμέληση: Χαρακτηρίζεται η χρόνια αδυναμία του ενήλικα να φροντίσει το παιδί και να ικανοποιήσει τις βασικές ανάγκες για την διαβίωση και την υγιή ανάπτυξή του.


ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΕΝΟΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Δεν είναι δύσκολο να αναγνωρίσουμε ένα κακοποιημένο παιδί, συνήθως εμφανίζει δυσκολίες προσαρμογής στην καθημερινότητα και προβλήματα συμπεριφοράς. Φοβάται να εκφράσει τα συναισθήματά του και δυσκολεύεται να αναπτύξει το αίσθημα της εμπιστοσύνης προς τους γύρω του. Πολλές φορές είναι απόμακρο και φοβισμένο, στο σχολείο απομονώνεται από τους συμμαθητές του και η επίδοσή του είναι χαμηλή εξαιτίας της εμφάνισης μαθησιακών διαταραχών.

Μεγαλώνοντας υπάρχουν πολλά ψυχικά τραύματα και τα παιδιά αυτά αδυνατούν να αναπτύξουν μια ώριμη προσωπικότητα ως ενήλικες. Επίσης, είναι πολύ πιθανόν να γίνουν επιθετικά και να

Κυριακή 24 Αυγούστου 2014

Η Φυσική Αγωγή στο σχολείο - Γράφει η Αθηνά Τεπετζή

Η Φυσική Αγωγή στο σχολείο - Γράφει η Αθηνά Τεπετζή


Η Φυσική Αγωγή είναι συστατικό της δομής του σχολείου τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Ο ρόλος του σχολείου είναι σίγουρα να ενισχύσει τον αθλητισμό. Αυτό το επιτυγχάνει ως ένα βαθμό μέσα από το μάθημα της Φυσικής Αγωγής, αλλά δεν αρκεί. Όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι «Νους υγιής εν σώματι υγιεί», έτσι και οι καθηγητές θα πρέπει να ενισχύουν με τη στάση τους τον αθλητισμό.
Το σχολείο είναι ένας χώρος μάθησης, πνευματικής καλλιέργειας αλλά και ψυχαγωγίας. Ο αθλητισμός περιλαμβάνεται μέσα στα μαθήματα του σχολικού προγράμματος μέσω της Φυσικής Αγωγής που διδάσκεται (συνήθως) δυο φορές την εβδομάδα. Σίγουρα είναι ένα μάθημα που έχει την ευκαιρία να ξεφεύγει ο μαθητής από το βιβλίο και την ρουτίνα του σχολικού προγράμματος, αλλά δεν αρκεί αυτό. Δεν φτάνει μόνο να παίζει με μία μπάλα ή να κυνηγάει καποιον συμμαθητή του, είναι απαραίτητο να μπαίνει στο βαθύ νόημα του αθλητισμού, την ομαδικότητα, την ψυχική γαληνή που αποκτά κάποιος όταν αθλείται και την ευγενή άμιλλα. Βασικός σκοπός του είναι να συμβάλει στον σχηματισμό και τη διαμόρφωση του χαρακτήρα, με την άσκηση κυρίως της ηθικής βούλησης.
Σύμφωνα με τις οδηγίες του Υπουργείου, για το μάθημα της Φυσικής Αγωγής ,ο ρόλος του μαθήματος είναι «να υιοθετήσουν οι μαθητές έναν φυσικά δραστήριο τρόπο ζωής», μέσα από κάποια αθλήματα (Μπάσκετ, Στίβος, Ποδόσφαιρο, Χάντμπολ, Βόλεϊ, Ενόργανη Γυμναστική και Κολύμβηση, όταν υπάρχει η δυνατότητα) και παραδοσιακούς χορούς. Ωστόσο ο αθλητισμός στα σχολεία αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα.
«Θα έρθω νωρίτερα αύριο, έχω τελευταία ώρα γυμναστική». Πόσες φορές το έχετε ακούσει; Αναρωτηθήκατε ποτέ τι κάνουν τα παιδιά την ώρα της γυμναστικής; Πάντως όχι όσα θα έπρεπε. Εν μέσω οικονομικών προβλημάτων το μάθημα της φυσικής αγωγής μοιάζει όλο και περισσότερο με παιδική χαρά. Κάθε χρόνο όλο και λιγότερα παιδιά απασχολούνται με κάποιο άθλημα την ώρα της γυμναστικής.

Πέμπτη 21 Αυγούστου 2014

Παιδιά με επιθετική συμπεριφορά: Πως μπορούμε να τη διαχειριστούμε. - Γράφει η Ελένη Αλεξανδρίδου

Τα παιδιά με διαταραχές διαγωγής και συμπεριφορές κοινωνικοποιημένης επιθετικότητας χαρακτηρίζονται ως ανυπάκουα, απαθή, αντιδραστικά, καταστροφικά, εχθρικά, με εκρήξεις θυμού, μίσους και οργής και άσκησης σωματικής βίας. Τα συγκεκριμένα παιδιά τείνουν να χαρακτηρίζονται ως «αντιπαθητικά» από τους συνομηλίκους τους, τους εκπαιδευτικούς τους και, μερικές φορές, τους γονείς τους. Τα επιθετικά παιδιά δεν είναι επικίνδυνα μόνο για το σχολείο, την οικογένεια και τους συνομηλίκους τους, αλλά θέτουν σε κίνδυνο και τον ίδιο τους τον εαυτό. Μπορεί να αναπτύξουν σοβαρά συναισθηματικά προβλήματα στη μετέπειτα ζωή τους, να μη διατηρούν  κοινωνικές επαφές και σχέσεις, να εμπλακούν σε εγκληματικές συμπεριφορές και να μην μπορούν να διατηρήσουν θέσεις εργασίας.

Τρόποι διαχείρισης μιας επιθετικής συμπεριφοράς:
  • Όταν το παιδί εκδηλώνει μία επιθετική συμπεριφορά πρέπει να του δίνουμε το χρόνο που χρειάζεται για να ηρεμήσει.
  • Αναζητούμε, αρχικά, εμείς τις αιτίες της συμπεριφοράς του παιδιού (π.χ. αρνητική μίμηση προτύπων, κακοποίηση, άγχος κ.ά.) και ζητάμε από το ίδιο να μας παραχωρήσει το χρόνο του για να το συζητήσουμε.
  • Στη συνέχεια, προσπαθούμε να το κατευθύνουμε ενθαρρύνοντάς το να εκφράσει με λόγια – όχι με πράξεις – τα αρνητικά του συναισθήματα. Του εξηγούμε π.χ. πως το συναίσθημα του θυμού που οδηγεί στην επιθετικότητα είναι φυσιολογικό, αλλά η έκφρασή του πρέπει να αλλάξει (αυτό μπορεί να γίνει παραθέτοντάς του τα μειονεκτήματα του θυμού).

Τετάρτη 2 Ιουλίου 2014

Παιχνίδι: Η σημασία του για τα παιδιά - Γράφει η Αγάπη Τερζοπούλου

 Παιχνίδι: Η σημασία του για τα παιδιά


Το καλοκαίρι έφτασε, πάνε περίπου πάνω από 2 βδομάδες που τα σχολεία, τα φροντιστήρια και οι δραστηριότητες των παιδιών, έλαβαν τέλος…. Ήρθε η ώρα του παιχνιδιού και της ανεμελιάς…
Τι είναι, όμως αλήθεια, το παιχνίδι;;;
Αν μας ζητούσαν να το ορίσουμε, ποιες ακριβώς λέξεις θα χρησιμοποιούσαμε;;; Άραγε γνωρίζουμε το πόσο σημαντικό είναι το παιχνίδι στη ζωή των παιδιών μας ή απλά ανήκουμε σε αυτούς που το θεωρούν χάσιμο χρόνου;;;
Το σημερινό άρθρο λοιπόν είναι αφιερωμένο στο ΠΑΙΧΝΙΔΙ και τη σημασία που αποδείχθηκε ότι έχει μέσα από έρευνες στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.

Ορίζοντας το παιχνίδι